فرق سند و داده پیام

تعریف حقوقی سند : ماده 1248 قانون مدني

» سند عبارت است از هر نوشته كه در مقام دعوي يا دفاع قابل استناد باشد« در قوانين فرانسه از سند تعريفي نشده است ولي مؤلفين حقوقي سند را تعريف كرده اند چنانكه اوبري ورو Aubry et Rou مي گويند : » نوشته هايي كه براي اثبات يك عمل حقوقي تنظيم مي گردد سند ناميده مي شود

 

تعریف حقوق داده پیام
مطابق ماده 2 از ‌فصل دوم – قانون تجارت الکترونیکی
‌الف – «‌داده پيام» (
Data Message): هرنمادي از واقعه، اطلاعات يا مفهوم است كه‌با وسايل الكترونيكي، نوري و يا فناوري‌هاي جديد اطلاعات توليد، ارسال، دريافت،‌ذخيره يا پردازش مي‌شود.
ب – «‌اصل‌ساز» (Originator): منشأ اصلي «‌داده پيام» است كه «‌داده پيام» به‌وسيله او يا از طرف او توليد يا ارسال مي‌شود اما شامل شخصي كه درخصوص «‌داده پيام»‌به عنوان واسطه عمل مي‌كند نخواهد شد.
ج – «‌مخاطب» (Addressee): شخصي است كه اصل‌ساز قصد دارد وي «‌داده پيام»‌را دريافت كند، اما شامل شخصي كه در ارتباط با «‌داده پيام» به عنوان واسطه عمل مي‌كند‌نخواهد شد.
‌د – «‌ارجاع در داده پيام» (Incorporation By Reference): يعني به منابعي خارج از«‌داده پيام» عطف شود كه درصورت مطابقت با ماده (18) اين قانون جزئي از «‌داده پيام»‌محسوب مي‌شود.
‌هـ – «‌تماميت داده پيام» (Integrity): عبارت است از موجوديت كامل و بدون تغيير«‌داده پيام». اعمال ناشي از تصدي سيستم از قبيل ارسال، ذخيره يا نمايش اطلاعات كه به‌طور معمول انجام مي‌شود خدشه‌اي به تماميت «‌داده پيام» وارد نمي‌كند.
‌و – «‌سيستم رايانه‌اي» (Computer System): هرنوع دستگاه يا مجموعه‌اي از‌دستگاههاي متصل سخت‌افزاري – نرم‌افزاري است كه ازطريق اجراي برنامه‌هاي پردازش‌خودكار «‌داده پيام» عمل مي‌كند.
‌ز – «‌سيستم اطلاعاتي» (Information System): سيستمي براي توليد (‌اصل‌سازي)،‌ارسال، دريافت، ذخيره يا پردازش «‌داده پيام» است.
ح – «‌سيستم اطلاعاتي مطمئن» (Secure Information System): سيستم اطلاعاتي‌است كه :
1 – به نحوي معقول در برابر سوء استفاده و نفوذ محفوظ باشد.
2 – سطح معقولي از قابليت دسترسي و تصدي صحيح را دارا باشد.
3 – به نحوي معقول متناسب با اهميت كاري كه انجام مي‌دهد پيكربندي و‌سازماندهي شده باشد.
4 – موافق با رويه ايمن باشد.
ط – «‌رويه ايمن» (Secure Method): رويه‌اي است براي تطبيق صحت ثبت «‌داده‌پيام»، منشأ و مقصد آن با تعيين تاريخ و براي يافتن هرگونه خطا يا تغيير در مبادله، محتوا و‌يا ذخيره‌سازي «‌داده پيام» از يك زمان خاص. يك رويه ايمن ممكن است با استفاده از‌الگوريتمها يا كدها، كلمات يا ارقام شناسائي، رمزنگاري، روشهاي تصديق يا پاسخ‌برگشت و يا طرق ايمني مشابه انجام شود.
ي – «‌امضاي الكترونيكي» (Electronic Signature) : عبارت از هر نوع علامت‌منضم شده يا به نحو منطقي متصل شده به «‌داده پيام» است كه براي شناسائي امضاء‌كننده«‌داده پيام» مورد استفاده قرار مي‌گيرد.
ك – «‌امضاي الكترونيكي مطمئن»
(Secure/Enhanced/Advanced Electronic Signature):
‌هر امضاي الكترونيكي است كه مطابق با ماده (10) اين قانون باشد.
ل – «‌امضاء كننده» (Signatory): هر شخص يا قائم‌مقام وي كه امضاي الكترونيكي‌توليد مي‌كند.
م – «‌شخص» (Person) : اعم است از شخص حقيقي و حقوقي و يا سيستم‌هاي‌رايانه‌اي تحت كنترل آنان.
ن – «‌معقول» (‌سنجش عقلاني)، (Reasonableness Test) : با توجه به اوضاع و‌احوال مبادله «‌داده پيام» از جمله: طبيعت مبادله، مهارت و موقعيت طرفين، حجم‌مبادلات طرفين در موارد مشابه، در دسترس بودن گزينه‌هاي پيشنهادي و رد آن گزينه‌ها از‌جانب هر يك از طرفين، هزينه گزينه‌هاي پيشنهادي، عرف و روشهاي معمول و مورد‌استفاده در اين نوع مبادلات، ارزيابي مي‌شود.

س – «‌مصرف كننده» (Consumer): هر شخصي است كه به منظوري جز تجارت يا‌شغل حرفه‌اي اقدام مي‌كند.
ع – «‌تأمين كننده» (Supplier): عبارت از شخصي است كه بنا به اهليت تجاري،‌صنفي يا حرفه‌اي فعاليت مي‌كند.
ف – «‌وسائل ارتباط از راه دور» (Means Of Distance Communication): عبارت از‌هر نوع وسيله‌اي است كه بدون حضور فيزيكي همزمان تأمين كننده و مصرف كننده جهت‌فروش كالا و خدمات استفاده مي‌شود.

ص – «‌عقد از راه دور» (Distance Contract): ايجاب و قبول راجع به كالاها و‌خدمات بين تأمين كننده و مصرف كننده با استفاده از وسائل ارتباط از راه دور است.
ق – «‌واسط با دوام» (Durable Medium): يعني وسائلي كه به موجب آن مصرف‌كننده بتواند شخصاً «‌داده پيام»‌هاي مربوطه را بر روي آن ذخيره كند از جمله شامل فلاپي‌ديسك، ديسك فشرده، ديسك سخت و يا پست الكترونيكي مصرف كننده.
‌ر – «‌داده پيام‌هاي شخصي»
(Private Data) : يعني «‌داده پيام»‌هاي مربوط به يك‌شخص حقيقي (‌ موضوع «‌داده» Data Subject) مشخص و معين.

درمقابل سند وتعریف آن واژه داده پیام کلمه نامانوس است اما از آنجا که با پیشرفت تمدن و تکنولوژی پدیده های جدیدی محقق می شود و به تناسب آن که رفاه رابرای همگان ایجاد می کند در مقابل نیز همین پدیده ، موجب سوئ استفاده افراد اوری های جدید اطلاعات تولید، ارسال، دریافت ذخیره، یا پردازش می شود .          (ماده  قانون جرایم الکترونیکی تعریف در قانون تجارت الکترونیکی بدین گونه است : داده پیام هر نمادی از واقعه، اطلاعات یا مفهوم است که به وسایا الکترونیکی ، نوری یا فناوری های جدید اطلاعات تولید، ارسال، دریافت ذخیره، یا پردازش می شود  

) یعنی هر گونه نوشته، خط یا علامتی که بر روی صفحه نمایان شود خواه از خطوط متداول یا غیر متداول مانند رمزها و علامتهایی که دو یا سه نفر برای روابطبین خود قرارداده اند داده پیام محسوب می شود و آن نوشته آشکار شود فرقی نمی کند که صفحه ای که برکه بر آن نوشته هویدا می شود خواه کاغذ باشد یا پارچه یاچوب یا آجر و یا ماده دیگری خطی که بر صفحه نملیان است، فرقی ندارد که به وسیله ماده رنگی با دست نوشتته شده باشد یا با ماشین کپی شده باشد، همچنین که فرقی نمی کند که بر صفحه حک شده باشد یا آنکه یا چاچ شده باشد یا آنکه به وسیله شی ای برجستگی بر صفحه ایجاد کرده باشند اما در مفهوم اصطلاحی نوشته ای را می توان سند دانست که از جمل امضاء  دارای اثر انگشت یا مهر شخصی است که سند به او نسبت داده می شود این نوشته ممکن است بر صفحه کامپیوتر درج شود واز   طریق اینترنت جابه جا شود

بد نیست که به تفاوت داده پیام و نوشته پرداخته شود همانطور که توصیف شد: در قانون تجارت الکترونیکی ایران داده پیام هر نمادی از واقعه، اطلاعات یا مفهوم است که به وسایا الکترونیکی ، نوری یا فناوری های جدید اطلاعات تولید، ارسال، دریافت ذخیره، یا پردازش می شود  

با تعریف در قانون تجارت الکترونیکی : نوشته و سند در فضای مجازی داده پیام نام دارد اما تفاوت نوشته با داده پیام در شکل وفرم آنهاست بدیهی است که روزانه شهروندان ایرانی، حجم وسیعی از اطلاعات را از طریق اینترنت دریافت یا ارسال می کنند حال این اطلاعات نمادی از یک اتفاق باشد یا مفهومی داشته باشد یا حکایتی از اتفاقی باشد، به هر حال داده پیام نامیده می شود .

نقش امضاء

هر نوشته معتبر بایستی دارای امضاء ومهریا اثر انگشت باشد وعلت این خصایص ایناست که امکان انتساب آنها به امضاء و مهر ویا اثر اگشت )به امضاءکننده، مهر کننده یا دارای اثر انگشت باشد

در نوشته های الکترونیکی امضای الکترونیکی نقش امضای سنتی و دیگر طریق تایید صحت اسناد و امکان انتساب انها به نویسنده سند را بازی می کند در قانون تجارت الکترونیکی ایران، داده پیام هم بدون امضای دیجیتالی ارزشی ندارد و در این قانون امضای الکترونیکی یعنی هر علامت ضمیمه شده به نحو منطقی متصل شده به داده پیام مورد استفاده.

منظور از عبارت هر نوع غلامت در این قانون در فضای الکترونیکی معمولاٌ شماره یا حروف یا ترکیبی از هر دو است که به عنوان رمز شناخته می شود و امکان شناسایی نمونه ای از امضای الکترونکی است که دارنده را با حساب بانکی خود مرتبط میکند در تبادل الکترونیکی از طریق نامه الکترونیکی نیز آدرس نامه الکترونیکی (یا پست الکترونیکی) شخص به عنوان رمز تلقی می شود چرا که هر آدرس تنها مختص به یک شخص است و نمونه دیگری ندارد وتنها همان شخص می تواند به محتوای آن دسترسی داشته باشد و از طریق آن  تبادل اطلاعات نماید

در نتیجه در یافت نامه الکترونیکی از سوی یک شخص قابل انتساب به وی است مگر اینکه خلاف ان ثابت شود لذا

وبه عنوان مثال در ارتباط از طریق نامه الکترونیکی آدرس الکترونیکی ارسال کننده که به عنوان امضای الکترونیکی تلقی می شود و معمولاٌ در بالای مفاد نامه الکترونیکی ظاهر می شود

معایب استفاده از داده پیام و وفق ماده 6 قانون تجارت الکترونیکی ……….

 وفق ماده 6 قانون تجارت الکترونیکی :

الف -اسناد مالکیت اموال غیر منقول را نمی توان به صورت الکترونیکی تنظیم کرد مانند اسناد زمین ، خانه، آپارتمان ، زیرا نقل وانتقال این گونه اسناد بایستی وفق تشریفات قانونی و با اسناد کاغذی صورت گیرد

ب – فروش مواد دارویی به مصرف کنندگان نهایی

ج – اعلامف اخطار، هشدار، و یا عبارت مشابهی که دستور خاصی برای استفاده کالا صادر می کند و یا از بکارگیری روش های خاصی به صورت فعلی یا ترک فعلی منع می کند.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code